2009DA BİZ

sırtımda eşşşek kadar çantam vardı. içinde de bir sürü ıvır zıvır.. çünkü ben kıyafete önem vermeyen biri olduğum için çantamda kıyafet değil ıvır zıvır taşırım.. sol kolumun altında da ayım vardı. sanki boğazlıyormuş gibi onu tutuyordum. boynumda yeşilli pembeli morlu fularım.. ahh hemen altında da elbette o hiç çıkarmadığım ankh.. üstümde pembe askılım, kıçımda da kesilmiş bi kot pantolon vardı, böyle kenarlarından iplikleri sarkan ve kocaman tokalı bi kemerle belden sıkılmış.. ayağımda sandaletlerim vardı pasaklı olduğum için ayaklarım çok kirliydi. kollarımda bi sürü bileklik vardı.. boncuklusundan tut derisine kadar.. kolumun yarısını kaplıyolardı.
...
geliyodum.. kapıyı vuruyodum. çünkü ben kapıyı çalmam.. kapı açılınca da kocaman camları olan güneş gözlüğümü çıkarıp senin hanıma ''murat evde mi?'' diye soruyodum.

.MURAT'A DAİR GİBİ GİBİ

ama tam değil...

3. birasını içtikten sonra masaya yumruğunu vurup ''mesela şahin k. bir fenomendir!'' demişti. tekele gittiğinde kaju alacakken son anda fikir değiştirdi ve kajuyu haketmediğini düşünüp bir paket tuzlu fıstık almıştı. etli nohut yemeğini de haketmediğini düşünüp geceleri aç uyurdu mesela...
***

olup biten hemen hemen her şeyin varlığı konusunda şüpheye düşen ben, galiba en çok Murat'ın gerçek olduğuna inanıyordum. hatta kendi varlığım konusunda şüpheye düşer, onun varlığı konusunda şüpheye asla düşmezdim. öyle birşeydi o benim hayatımda. 

yıllarca kırmızı reçeteli ilaçları kullanırken ölecek ölecek diye korkarken ben... (elbette ölmedi. o kadar kolay ölünmüyor neticede) ''keşke ölseydi'' dediğim tek insan oldu. 

tamam ben nefretten beslenen bir insanım, kabul. ama inan bana bunun nefretle hiçbir ilgisi yok. bu sadece kusursuz bir hayalkırıklığı.. o kadar.. 

demek ki neymiş? terzi kendi söküğünü dikemiyormuş. sonuna kadar reddettiğin asla kabul etmediğin o toplum var ya... hah o toplumun ta kendisi oluyormuşsun. olmak istemediğin şeylere bir bir dönüşüyormuşsun. ve illa ki bir şekilde hep ama hep! tükürdüğünün yalıyormuşsun.

ben 24'ken sen 28'din ya.. bana ''anlamıyorsun, ama anlayacaksın. başka türlü olmuyor. kabul etmek zorundasın. başka türlü mutlu olamazsın. toplum ne diyorsa yap ve mutlu ol. insanlardan bir farkın olmasın. sıradan ol. sıradan olmazsan asla mutlu olamazsın.'' demiştin ya hani.. ben de sana demiştim ki ''anlamıyorum, anlamak da istemiyorum. belki 28 olunca anlarım. ama lütfen bunu anlamayayım'' diye.. 

28 olmama 6 ay kaldı. ve ben ne olup biteceğini gerçekten çok merak ediyorum. lütfen lütfen lütfen... bir kez daha haklı çıkma!

**NOT: Senden nefret etmiyorsam inan ki sırf aurora borealislerin hatrına. bu da burada dursun. belki hatırlarsın.